تبليغاتX
سایه های باد
شعــــر و داستـــان
 

 

  [ شمال همینجاست..]

 

کاش می دانستی

پستانداران را دوست دارم

کشیده شدن رانها چقدر برایم جذابند

روسریت را تکان نده

ناخدای پیر نیستم

امروز هم که دریا آبی نبود

ویک موج بلند از موهایت سیاه کرد

زندگیم را

از گردنی های گردنت بالا کشیدم تا

سرخی لبهایت باغهای نیشابور

از کفش هایت صدای قطار می شنوم

چمدانت را نبند

بگذار حرفهایم را درآن بریزم

شده ام ابر

شده ام رود

انتهای این باریدن دریاست

شمال همینجاست

کنار شانه هایم که هم برف دارد وُهم باران

دریا پیراهنت را سیاه نپوش

سیل شمال را خواهد برد 

|+| نوشته شده توسط حسین دیلم کتولی . در پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1387  |
 
 

[ زنهای محرم....]

 

مورچه هایی که راه افتادند

 

کتابخانه ام را باخودشان بردند

 

ومن با سرم

 

 تنها از لوله های آزمایشگاهی

 

 پیاده می شوم

 

تا نفس ماهی سرخ را

 

در بطری های تنگ

 

نشان بدهم

 

همسفرم کودکان پا برهنه ای بودند که

 

 سنگ انداختند     سنگ

 

پشت نتردام

 

 ناقوس ها بی صدا

 

حرف می زدند

 

من صدایم از برج های دوقلو شنیده می شد

 

به برادرم بگویید

 

سهم من از زندگی

 

 شانه هایی بودکه بار کشیدند

 

زنجیر هایی که زیرعلم صدا می شوند

 

برای نقاشی های بدون آب

 

 علمداری را با دستهای بریده

 

 از آب می گیرم

 

زخم های تنم

 

جوهری کلماتی که

 

کبودی صورت دختران خیمه نشین را

 

نقش می زنند

 

رستم اگر می آمد وُ این میدان را رجز می خواند

 

باز از گیسوان دختران همسایه

 

 باردار نمی شدم

 

سرخ بپوشم

 

این کلمات از میدان مسکو بیرون می روند

 

تا رد ستاره ها را بگیرند

 

من کنار این همه رود

 

باید سازم را کوک کنم

 

برای زنهایی که محرم نشده

 

سینه می کوبند

 

به پرچم داری

 

دختری که اورلئان را یک شبه

 

فتح کرد

                              شعر آبدزدک درسایت صدای مستقل ادبیات ایران

                         نقدی برکتاب زن ،تاریکی،کلمات حافظ موسوی درسایت عروض

                        نگاهی به کتاب خودکشی نهنگ ها...فرزانه مرادی دروبلاگ آشیکا

 

|+| نوشته شده توسط حسین دیلم کتولی . در سه شنبه هفتم اسفند 1386  |
 
 


 

 

 [همین حرف ها...]



 

گواراتر از این حرف ها

 

چه چیزی

 

حکومت را در این خانه بهم می زند

 

گره گوار دور همین حرف ها

 

 می چرخد

 

سرم را توی دست ها

 

 گرفته ام ...،

 

هی زنگ می زند این تلفن

 

تا شکستم را

 

از کابل اعلام ..

 

قند می ریزم توی فنجانم

 

که تلخ می زند

 

(هارمونی کلمات بهم نخورد)

 

با سیب می چرخم

 

وسیم ها از ارتباط من با

 

هرچه که باشد

 

قطع شده

 

 نفسم

 

آمد ورفت پلیس هایی که سبز می پوشند

 

چتر خواب می افتد

 

 توی سرم

 

دیازپام

 

دام.... دام ...

 

پلکان هایی از من به اتاق های دیگر

 

می ترسم...

 

پلکم را که باز کنم

 

حکومتم بهم می ریزد

 

 

                                    شعر ایستگاه صفر در سایت وازنا

 

                          نگاهی به کتاب خودکشی نهنگ ها ی فرزانه مرادی درسایت عروض

|+| نوشته شده توسط حسین دیلم کتولی . در پنجشنبه بیستم دی 1386  |
 

 

[سرنخ.... ]

 

 

خواب خرگوش ها را می دیدم

 

هویج ها بوی نفت می داد

 

درخت بلوط کنار باغچه

 

قد کشید

 

بدون تاب های بازی

 

من بزرگ شدم

 

در(( کلبه ی عموتم))

 

مادرم کاموا می بافت

 

نخ به پای پدرم گیرکرد

 

من از پاهایم کوتاه شد م

 

 

********************** 

 

[ ساعت باد .... ]

 

 

آبی ترین دریا

 

از چشم های تو

 

                 موج گرفت

 

وقتی ساعت های شنی

 

             از پیراهنت گریختند

 

 

|+| نوشته شده توسط حسین دیلم کتولی . در یکشنبه هجدهم آذر 1386  |
 
 

به : ف.م ( خودکشی نهنگ … )

 

[روزشمار... ]

 

 

پنج شنبه های

 

           بدون ترد ید

 

جمعه های

 

           سیاه

 

من به فکر

 

 شنبه های تعطیل ِ

 

                         نیویورکم

 

 

|+| نوشته شده توسط حسین دیلم کتولی . در دوشنبه پنجم آذر 1386  |
 

]  غول کلمات..... [ 

 

 

 

جانوری

 

که در سر من است

 

دارد بزرگ می شود

 

غول سحر آمیزی

 

که بالا تر از خدا

 

توی تنم

 

ریشه

 

      ریشه،

 

راه می رود

 

اسم های معلق

 

آدم های وارونه

 

قطار های شیشه ای

 

در خت های چنار

 

با کلاغ های سیاه وسپید

 

وماشین های بدون

 

در ،

 

   پنجره

 

چقدر مرداب زیاد شده

 

با مرغ های ماهی خواری که

 

بال نمی زنند

 

و گله ی  مگس های سمج

 

هی می چرخند

 

        می چرخند

 

درکلماتی که جمله نمی شوند

 

با سکته  های فاحش  

 

                  

                                      شعر من در سایت مانیهای جدید

 

 

 

 

|+| نوشته شده توسط حسین دیلم کتولی . در شنبه نوزدهم آبان 1386  |
 

[ ارتفاع آب...]

 

 

خرگوش های کوچک

 

شکارچی خوبی نمی شوند

 

وقتی

 

 پلنگ ها دره ها را

 

              تسخیر می کنند

 

ماه من ،بتاب

 

روی شانه ی چپ زمین

 

عکس آفتاب را پاک نکن

 

تا انگشت اشاره

 

ردپای کسی را نشان بدهد

 

بلند شو ،

 

از ارتفاع آب بالاتر

 

لوله ی تفنگت را

 

بالاتر بگیر

 

زیر پای شما زمین می چرخد

 

 

 

 

 

|+| نوشته شده توسط حسین دیلم کتولی . در چهارشنبه چهارم مهر 1386  |
 

]   تقلب ......   [

 

روي قلبم تف کنم

تقلب نمي کنم

تق وتق کفش هاي شما

از کدام جاده امده

روي اين مانيتور

صداي شما پخش مي شود

حالا بو فالو ها

 دارند مرتب شکار مي شوند

توي عکس هاي 4×3

کار باري هم نمانده

 فقط مي نويسم

شما ،هي خط بزنيد

مثل تقلب  سا ل اولي ها

قلبتان را نشان ندهيد

روي اين درخت

تير وقلب کشيده ايد که چه....؟

من هم چاقوي دسته سفيد کار زنجانم را مي زنم

توي کتف اين متني که

مرتب داد مي کشد

من تقلب نکردم همين که نمي گوييد :

دوستت دارم چيست ؟

تقلب از اين بهتر 

 

       شعر جدید من در سایت وازنا

 

 

|+| نوشته شده توسط حسین دیلم کتولی . در یکشنبه یازدهم شهریور 1386  |
 

[     کوچه های کودکی ......  ]

 

 

پنجره ای که روبه دریا باز شد

 

پنج شنبه ها را تعطیل نکرد

 

با عطر لیموی ترُش

 

در کوچه ها

 

روسری گلدار مادر

 

از انار پُر بود

 

تاخنده های خواهر

 

روی آینه نشست

 

برادر

 

افتادگی را از درخت گرفت

 

وکوچه های خیس

 

بوی نان ِتنُوری وُریحان

 

همسایه ایی که ازپشت دیوار

 

سرک کشیده،

 

به خانه ی ما

 

چشم به من

 

هی استغفار مادر بزرگ وُ

 

فریادهای پدر

 

من می ترسم

 

دریا گریه هایش برای ماهیان نباشد 

 

 

                          شعر من در سایت وازنا .

 

                              شعر های من در سایت مانیهای جدید

 

|+| نوشته شده توسط حسین دیلم کتولی . در سه شنبه بیست و ششم تیر 1386  |
 
 

]بازی [….

 

 

خال سیاه

 

خال سپید ....

 

من روی خال های سیاه

 

بازی می کنم

 

مرگ رویش را سپید می کند

 

 من زندگیم سیاه ...

 

حالا تو بازی کن....   

 

 

**************************