برای : یدالله رویایی (به حجم ندانسته هایم)
چقدر در فاصلهءباران وگلوله می ایستم
در عصری که پنج جای تنم
بنام پنج تن
زخمی شده
وباد
از پنج گوشه ءجهان
برای پنج قاره می وزد
من در کدام قاره ام که باد
عربی نمی رقصد
حالا پنج عصر
صدایم را
از کانال پنج برایت می فرستم
گلوله ها
شاید مسیرشان را عوض کردند
موریانه هاهنوز سراغت نیامدند
شماره ات را بفرست
تازه ..
دیوارهاهم که
صدای موش هارا پخش نمی کنند
بین دودسیگارت
نفست را برایم به کلمه تبدیل کن ....
من همیشه پشت سیم ها به گوشم
**********************
کبوتر
هــرچـند دچــار هــرچـه بــادابــادم
دیگـــرتوچه می دهـی چنین بربـادم
هی دانه نپاش صید من ممکن نیست
گــفتـم کـه کـبـوتــرم ، ولـی آزادم
|
+| نوشته شده توسط
حسین دیلم کتولی . در دوشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1385
|
