]شعار سرخ......[
اي كاش رفته بود شبي روي دار سرخ
باغ تنـي كه داده مرا بـرگ و بار سرخ
ابلـيـس ايـن هـميـشـه ي گـمـراه آسمـان
چيدست سيب معرفت از شاخسار سرخ
بـر ريـل هاي خوني اين دشت مي روند
تـا انتهـاي وسوسه ، صـدها قطار سرخ
طوفـان گـرفته كـوه و بيابان و شهـر را
گم گشته ، كـاروان بشر ،در غبار سرخ
بـوي بـهـار مـي رسـد از راه هـاي دور
از سرزميـن خاطـره از لالـه زار سرخ
آهنـگ هـاي وسـوسـه انگـيز مـي زننـد
دوشيـزگـان باكـره اي با سه تـار سـرخ
گلبـرگهـاي سـرخ شقـايـق بـه باد رفـت
بـا دسـت انتـقـام كـسـي در بهـار سـرخ
از قيـل و قـال آن همه فريـاد مانده است
در كوچه هاي شهر فقط يك شعار سرخ
|
+| نوشته شده توسط
حسین دیلم کتولی . در پنجشنبه نهم شهریور 1385
|
